15-11-05

Het meisje en de pony...

Ik kon gisterenavond de slaap niet vatten, ben terug opgestaan, dvd gekeken "A series of unfortunate events". Ik ben normaal niet zo'n fan van het hyperkinetisch gedoe van Jim Carey, maar het was een mooie film. Uiteindelijk in slaap gevallen rond 4 uur deze morgen en geslapen tot een uur of negen, met tussenpozen want telkens ik me draaide in mijn slaap werd ik wakker van de pijn in mijn rug. Heel intens gedroomd ook.
 
Anyway, ik werd vanmorgen wakker met een rotgevoel. Een gevoel van ik ben vervloekt en ik breng ongeluk, want alles lijkt hier altijd maar fout te lopen. Maar het voordeel van met zo'n gevoel op te staan is dat het naarmate de dag vordert, alleen maar beter kan worden. En dat deed het ook.
 
 "De osteopate met de gouden handen" is er weeral in geslaagd een groot deel van de verkramping weg te werken zodat ik nu tenminste terug kan opstaan en gaan zitten en liggen zonder hevige pijn. Ik lijk nu ook niet meer op een oud vrouwtje als ik me voortbeweeg.
P. is ondertussen veilig en wel geland in Verona en da's ook altijd weer een opluchting.
 
Maar het mooiste moment van de dag was daarstraks.
A'tje is verzot op paarden en andere dieren. Ze heeft al verschillende keren ponykamp gevolgd tijdens de vakantie en vorig jaar zat ze een heel jaar op dierengewennig. Die dierengewenning is iets heel bijzonders. Het wordt gegeven door F. en  E voor kinderen tot 12 jaar. Enerzijds leren ze er op een verantwoorde manier omgaan met pony's, maar ook met honden, geiten, varkens ... en anderzijds leren ze de beginselen van het ponyrijden. F. en E doen dat met heel veel liefde voor de paarden én voor de kinderen en de kinderen leren er dan ook héél veel, veel meer dan op een gewone manège.
In september vertelde F aan A'tje dat ze eigenlijk alles al kon voor de dierengewenning en ze was vreselijk teleurgesteld dat ze dat moest stoppen. Maar om de overgang naar een gewone manège kleiner te maken stelde F voor om ze in een aantal lessen nog meer te leren over het paardrijden zelf. Hij doet dat heel goed en ze gaat heel goed vooruit.
 
Toen ik haar vandaag ging ophalen, zag ik iets heel bijzonders, dat ik nooit meer zal vergeten.
F was A'tje aan het leren hoe ze een paard rustig kan maken. Hij leerde haar een beetje "paardenfluisteren". En het was zó mooi om te zien. Ze deed het heel goed. Hield haar hoofd naar beneden, stapte rustig rond en het paard, Soleil,  volgde haar overal waar ze ging, vol vertrouwen. Heel ontroerend om te zien hoe mijn kleine meisje die band met het paard opbouwde. Uiteindelijk begon Soleil zelfs te rollen in het zand, wat volgens F iets was wat ze nog nooit had gedaan, een teken van volledig vertrouwen.
 
De tranen liepen over mijn wangen(k' geef toe dat gebeurt tegenwoordig wel heel snel), maar er hing in ieder geval magie in de lucht, want zelfs ons K'tje was woordenloos (en dat gebeurt niet zo vaak ;-)

22:10 Gepost door Anneke | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

oh De tranen springen hier zo in mijn ogen als ik dat lees, ik zie het zo voor me. Dat is een moment om in je doosje te steken en te koesteren. Ik denk dat A'tje zelf er ook nog vaak aan zal terugdenken, ze was er vast ook nog erg van onder de indruk.

Mooi hoor, en prachtig dat er mensen bestaan die zo met dieren en kinderen begaan zijn.
Groetjes,
Inge

Gepost door: inge | 15-11-05

ja, hier ook natte oogjes prachtig!

Gepost door: dirk | 15-11-05

en vertrouwen moet je inderdaad verdienen eerst.Hopelijk een betere nachtrust straks

Gepost door: willy | 15-11-05

Magie Het lijkt me inderdaad een magisch moment...
Ik hoop dat K'tje deze magie kan bewaren
en niet verliest met ouder worden
en dat F. en E. misschien hierdoor haar wat meer willen en kunnen leren?
Lijkt me trouwens superdesuper die dierengewenning!

En voor jou wens ik ook een beetje magie...

Gepost door: lavender faery | 16-11-05

**** De tranen staan ook in mijn ogen, trezebees da'k ben. Ik zie het zo voor ogen. Prachtig is dat toch, als een mens en dier zo'n band hebben. Misschien kan ze Danko wat komen influisteren en Sevy, want diene luistert voor gene meter!

Gepost door: Crisje | 16-11-05

geweldig Ohh wat moet dat een prachtig moment geweest zijn,
zoals bij iedereen, ook bij mij de traantjes,en bedankt voor het delen.

Gepost door: LIESBETH LIS... | 18-11-05

Ik kwam hier toevallig langs en het mooie verhaal pakte mij.
F & E hebben een GOUDEN hart op de juiste plaats zowel voor mens en dier.

Nu weet ik niet of u op de hoogte zijn dat er één van hun lievelinge vermist is.
Daarmee wil ik je vragen om het eventueel ook zoveel mogelijk te versprijden dat wij op zoek zijn naar SISSY een jonge border collie
Je kan info vinden op de voorpagina van de site www.pony-paradijs.be

Alvast bedankt
Tanja

Gepost door: Tanja | 10-05-12

De commentaren zijn gesloten.