21-11-05

Terug in de tijd...


 
 
Vandaag een brief gekregen van mijn vader vanuit Spanje. Hij is daar een weekje met vakantie, een tour gaan maken langs een aantal paradores.
 
Dat is op zich allemaal niet zo bijzonder, ware het niet dat hij me in zijn brief aanspreekt met "kindje An".
 
Als in een flits voerden die twee woorden mij jaren terug in de tijd, want zo noemde mijn grootvader mij altijd. Hij is gestorven toen ik een jaar of zeven was, dus veel herinneringen heb ik niet meer aan hem, tenzij wat men mij verteld heeft. Maar toch weet ik nog een paar dingen.
Dat ik met hem met de bal aan het spelen was, dat ik altijd op zijn buik kroop wanneer hij in de zetel lag voor zijn middagdutje,  en het versje dat hij altijd voor me zong, als ik op zijn knieën paardje reed.
 

Kindje An,
sla uw bottekes in de pan,
en maak er speculazen ventjes van...

Het slaat nergens op, maar dat maakt het net zo mooi...





15:32 Gepost door Anneke | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Mooi! Ach, nietszeggend?
Ik vond het wel iets hebben van 'doe je eigen ding' -
waarom weet ik niet zo goed, hoor, kreeg er gewoon dit 'gevoel' bij...

Gepost door: lavender faery | 21-11-05

***** Raar, wat een vloed aan herinneringen een paar woorden kunnen losmaken he, Pino/Snobbel....

Gepost door: Crisje | 21-11-05

°°° Anneke,
Ik ben het scriptje van het Rode Kruis ook gaan halen.
Ik zet het zo vlug mogelijk ook op mijn blog!

Groetjes

Gepost door: emiel | 21-11-05

... Nergens op slagen?
Het zijn mooie herinneringen, betekend toch wel heel veel .

Gepost door: zuchtje | 21-11-05

ahah!! en ik die dacht dat alleen "ouders" mensen last hadden van nostalgie!!!

Gepost door: chinezeke | 23-11-05

sorry.... ik bedoelde "ouderE"!

Gepost door: chinezeke | 23-11-05

De commentaren zijn gesloten.