12-12-05

Verhalen van vroeger...

Toen ik deze blog opstartte was één van mijn bedoelingen mijn herinneringen en mijn gevoelens neer te pennen voor mijn kinderen, voor als ik er niet meer ben. Daar horen ook de verhalen van vroeger bij. Verhalen die ik zelf heb van mijn ouders en grootouders, maar ook de dingen die ik zelf meemaakte. 
 
Rond Kerstmis denk ik vaak terug aan mijn laatste jaar in het middelbaar. Ik zat toen - samen met Crisje - op een katholieke meisjesschool (neen, géén nonnenschool) in Antwerpen, en daar werd elk jaar rond kerst een inzamelactie op touw gezet voor arme mensen uit de St. Pauluswijk. Voedsel en kerstgeschenkjes werden ingezameld door alle leerlingen en daarna mochten de laatstejaars (of was het alleen onze klas, dat weet ik niet meer zo goed ) dat gaan  gaan rondbrengen bij de mensen zelf.
We werden verdeeld in groepjes en kregen elk onze adresjes. Welgehumeurd en een beetje opgewonden gingen we op pad, maar na elk bezoekje waren we stiller en stiller. Wij, de verwende meisjes, werden uit hun coconnetje in een andere wereld geplaatst en de schok was groot, toen we die andere wereld binnenstapten. Ik herinner mij dat we bij een oud vrouwtje in een armoedige kamer kwamen en dat die zo blij was en warm en lief. Dolgelukkig met iets dat voor ons de normaalste zaak van de wereld was.
Die dag heb ik meer geleerd dan uit tien studieboeken bij elkaar. Ze zouden het een verplicht schoolvak moeten maken.
 
En elk jaar denk ik: het is toch zo gemakkelijk om geld te storten op een rekening voor het goede doel. We helpen anderen wel op die manier, we sussen ons geweten, maar eigenlijk is het toch maar vrijblijvend, ver-van-ons-bed liefdadigheid. Misschien moeten we met zijn allen een beetje meer oog hebben voor onze omgeving en regelmatig zelf een pakketje afgeven bij iemand uit de buurt. Iemand die het niet zo goed heeft adopteren. Foster Friend Plan of zoiets... Of is dat misschien ook weer te paternalistisch en te betuttelend, of alleen maar goed voor het sussen van ons geweten?  Waarschijnlijk ben ik weer te naïef, maar het zou toch mooi zijn...  Ik ga hier nog eens dieper over nadenken...
 
 
PS Ik had u gewaarschuwd, dat ik vanaf nu melig word ....
 

15:25 Gepost door Anneke | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Hoi Anneke, Ikvind het een goed streven hoor. Als een ieder iets voor een ander zou doen zou de wereld er vast beter uit zien. Ik geeft wel aan goede doelen en zeker niet om mijn geweten te sussen, ik sta daar helemaal achter.
Niet alleen met kerst kun je iets voor anderen doen, dat kan gewoon het hele jaar. Als we daar nou es mee beginnen.
Fijne avond,
groet

Gepost door: Purplerose | 12-12-05

ja dat herinner ik me ook nog.Het was inderdaad een wijze levensles. Dat is juist de reden waarom ik mijn jongens van de prive-school heb afgehaald. Nu zien ze elke dag dat het allemaal niet is zoals bij ons. Dat er jongens en meisjes zijn die in een klein huisje wonen en waar de ouders zich niks van aantrekken. Hier is het nog zeer schrijnend ook en de kloof wordt weer groter, ook dankzij de euro.

Gepost door: Crisje | 12-12-05

vroeger was er het negertje hé maar wie geeft wat hij heeft is waard dat hij leeft zegt ook een oud spreekwoord

Gepost door: willly | 12-12-05

*** Je hebt gelijk anneke, zoiets zouden we meer mogen doen he. In gedachten hebben we plannen zat maar meestal blijft het daar bij :s
Liefs van
vrouwke

Gepost door: vrouwke | 13-12-05

Zeer mooi gebaar en zette me wel even aan het denken ... :-))

Gepost door: klaverke | 13-12-05

Hallo Anneke... spijtig genoeg denken vele mensen dat liefdadigheid zich associeert met geld schenken...

Er zijn natuurlijk vele maniere om aan liefdadigheid te doen... maar volgens mijn persoonlijke mening is de "dicht bij mijn huis"- methode nog veruit de beste.

Geldinzamelingen voor goede doelen allerlei zie ik zo niet zitten omdat ik vermoed dat veel van deze ingezamelde sommen dikwijls (zeg maar héél dikwijls) de noodlijdenden zelf niet bereikt... geld blijft gemakkelijk "plakken", weet je wel ?!?!

Daar tegenover staat dus inderdaad dat we maar eens goed rondom ons moeten kijken om te zien dat er in onze directe omgeving heel veel mensen zijn die hulp kunnen gebruiken... oude mensen die dikwijls alleen zitten, bejaardetehuizen waar mensen zitten te smachten achter een bezoekje, zieken die dringend hulp nodig hebben, kinderen die enkel kunnen "dromen" van liefde krijgen... en zo zijn er zeker nog tientallen voorbeelden...

Ieder moet -steeds volgens mij- voor zichzelf uitmaken hoe ver hij wil gaan in zijn liefdadigheid... maar de tijd dringt omdat er meer en meer armoede is rondom ons... dus, liever gisteren dan morgen !!!

Lieve groeten van Lucky

Gepost door: Lucky | 13-12-05

De commentaren zijn gesloten.