26-02-06

Huisje weltevree

Daarstraks viel het me ineens in. Het is al twaalf jaar geleden, op de dag, dat wij in ons huisje kwamen wonen.

Toen het te koop stond en we kwamen kijken, zagen we het in eerste instantie niet zitten omdat er zo veel werk aan was. Een meer dan honderd jaar oud klein werkmanshuisje met een grote tuin. Géén centrale verwarming, electriciteit van voor den oorlog was, géén badkamer, wel: een zitbad/douche in de keuken (!), een wc die nét niet buiten was, koterijen bij de vleet, inclusief voormalige varkensstal. Maar ik - en later ook P- was er verliefd op. We konden het niet uit ons hoofd krijgen. De sfeer was goed, het voelde goed, het was betaalbaar en die verbouwingen, ach dat zouden we wel voor elkaar krijgen. Een paar dagen later hadden we getekend en was het van ons !

Nu, twaalf jaar later, is er van het vroegere huisje niet meer veel over. Na de eerste, meest dringende aanpassingen (verwarming, electriciteit, schilderen, ... ) trokken we erin, met ons drietjes. Het was klein maar erg gezellig en douchen tussen de potten en de pannen... het had wel iets. Naar toilet gaan in de vrieskou tussen de grote spinnen was iets minder. 

De verbouwingen volgden elkaar op. Eerst het toilet verhuisd naar warmere oorden, daarna een stuk bijgebouwd, of liever het oorspronkelijk huis verdubbeld zodat we meer plaats hadden én een afzonderlijke keuken. Anderhalf jaar geleden (ja, in volle chemo, leuk is anders ) ging na lang aarzelen toch het volledige dak van het oude gedeelte eraf. De kinderkamers gingen er ook uit en wat overbleef was ... niks, behalve onze slaapkamer (het aangebouwde deel) en het toilet. Het was een belevenis op zich: als je de trap opging, stond je in de open lucht en als je 's nachts naar toilet ging, kon je maar beter iets aantrekken! Kwestie van de buren niet te veel te choqueren. 

Nu begint het einde stilaan in zicht te komen. Ja, er zijn nog altijd een aantal kamers die op hun afwerking wachten. De badkamer moet nog steeds grondig vernieuwd worden (nog altijd een zitbadje), terras en oprit moeten nog aangelegd worden en in elke kamer zijn nog wel een aantal dingen op te sommen.....

Veel werk en veel geld zijn er al in gegaan. Ik heb het al duizenden keren vervloekt, ons huis, en moest ik opnieuw beginnen ik weet niet of ik het nog zou doen. Maar langs de andere kant: het is van ons. We hebben hier al heel veel meegemaakt en we wonen hier nog altijd zeer graag. We hebben ons hart erin gelegd en ik denk dat het moeilijk zou zijn om er afscheid van te nemen. Maar stilletjes droom ik al van de dag dat alle verbouwingen achter ons liggen en het eindelijk àf zal zijn.

Ooit...

17:12 Gepost door Anneke | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

*°*°*° Ook mijn verbouwingen zullen nooit ophouden, de ene keer gebrek aan geld de andere keer gebrek aan tijd of zin..
Maar zeg nu zelf vind je het niet fijn om een eigen stekje te hebben?
Heb je foto's Anneke, ik ben echt een gluurdertje wat het huizen betreft;-)

Gepost door: zuchtje | 27-02-06

Hallo Anneke een huisje waar je zelf zoveel energie hebt
ingestoken daar moet je wel van houden, je doet
alles naar je zin, maar het vaagt natuurlijk
veel tijd en geduld!
Maar zo is het leven nu eenmals.
Maandagse groetjes.
Liefs.
Mireille.

Gepost door: mireillle | 27-02-06

ooit waren de verbouwingen hier voorbij (3 x 5-jarenplan)
àlles in orde
maar die microbe raak je nooit meer kwijt :
wij zijn wéér bezig ...en voelen ons (niet meer zo) jong

Gepost door: schilderia | 27-02-06

* Ook hier een huisje aan het 'aanpassen',
niet veel verbouwingen we willen de 'oude ziel' zo veel mogelijk behouden, velen snappen dit niet en zouden muren ingooien, vloeren vervangen, enz.

Er heel flink in gevlogen, maar nu ligt het 'aanpassen' al een jaartje ofzo stil, hoogtijd dat we de badkamer onder handen nemen...

Gepost door: lavender faery | 27-02-06

*** Verbouwingen...die zijn nooit gedaan, geloof me. Als alles in orde is wil je aan iets anders beginnen. Maar wel vervelend al het stof, lawaai, rommel . Het is vervelender dan nieuwbouw, ik kan vergelijken.
Maar het allerbelangrijkste is dat je je goed voelt in je huisje. Ik heb me nooit echt thuis gevoeld in het vorige huis, maar nu voelt het wel goed.

Gepost door: Crisje | 27-02-06

huisje Toen wij 26 jaar geleden ons huisje kochten was het 100jaar oud,en precies zoals jij ,jou huisje beschrijft.En geloof me met veel stof en centen ,en zeer veel geduld kom je er wel ooit eens ,maar ik verzeker je of er zijn niet genoeg centen,of geen courage of er is even een verbouwings puse,omdat je het momenteel beu bent.Maar het is jullie droom stekje en jullie hart en zweet steek erin en dat heeft iets speciaal,en dat is supper ,zoiets geef je moeilijk af.vele groetjes omaatje

Gepost door: omaatje | 27-02-06

huisje Oh, ik ben ook zooo nieuwsgierig!! Net als zuchtje ben ik een echt gluurdertje, en ik kan niet genoeg krijgen van (andermans) verbouwingen! Wij hebben een sleutel op de deur gezet, zeven jaar geleden toen we nog maar de helft betaalden van wat je nu moet neertellen voor een stekje, maar zelfs hier zijn er dingen die we toen niet af lieten werken omdat de centjes op waren, en de lijst kleinere en grotere klusjes is ook lang....
Groetjes en liefs,
Inge

Gepost door: inge | 27-02-06

maar, Anneke toch!! Rome is ook niet in één dag gebouwd!!
En dan nog, eens het "af" is ben je weer iets anders grondig beu!! Wees gerust...het blijft je bezig houden..je eigen stekje!!

Gepost door: chinezeke | 27-02-06

De commentaren zijn gesloten.